Życie nocne

Miłośnikom nocnego życia najwięcej zaoferować może Bangkok i Pattaya. Dyskoteki, bary go-go, kluby nocne, salony masażu stają co noc otworem przed turystami szukającymi rozrywki. Dzielnice grupujące te lokale tętnią życiem przez całą noc – dobiegająca zewsząd muzyka, jaskrawe neony, gwar przechodniów stwarzają specyficzną atmosferę.

Mae Hong Son

Mae Hong Son (แม่ฮ่องสอน) jest jedną z prowincji (changwat) Tajlandii. Sąsiaduje tylko z prowincjami Chiang Rai i Tak oraz z Birmą. Jest najrzadziej zaludnioną prowincją Tajlandii (zaledwie 17 osób na km²).

Phetchaburi

Phetchaburi (lub krócej Phet’buri, เพชรบุรี) – jedna z centralnych prowincji (changwat) Tajlandii. Sąsiaduje z prowincjami Ratchaburi, Samut Songkhram i Prachuap Khiri Khan oraz z Birmą.

Wang Na

Centralny budynek kompleksu muzealnego wchodził niegdyś w skład potężnego pałacu Wang Na ciągnącego się przez Sanam Luang aż nad Khlong Lod. Mieszkał w nim “drugi król”, czyli wyznaczony przez panującego władcę prawowity następca i zastępca.

Kiedy Rama V zlikwidował ten urząd w 1887 r., zamienił pałac drugiego króla w muzeum, mieszczące obecnie fascynujące dzieła sztuki tajskiej. W sali 5, pośród pysznych wyrobów ze złota, umieszczonych za potężnymi żelaznymi kratami, znajduje się nieźle zachowany naramiennik, znaleziony w zrujnowanym prangu na terenie XV-wiecznej Wat Ratburana w Ajuttii. W sąsiedniej sali 6 przedmiot przypominający kunsztownie rzeźbiony fotel z kości słoniowej okazuje się być howdah siedziskiem – które mocowano na grzbiecie słonia. Wśród masek noszonych przez aktorów khon (sala 7) na szczególną uwagę zasługuje połyskujący masą perłową wizerunek walecznej małpy Hanumana z Ramajany.

Bogata i zróżnicowana kolekcja ceramiki w sali 8 zawiera m.in. piękne dzieła z epoki Sukhotaju, zaś sala 9 powyżej – liczne przedmioty z masy perłowej, które swe tęczowe kolory zawdzięczają muszlom pewnego ślimaka, żyjącego w Zatoce Tajlandzkiej. Warto też zobaczyć ekspozycję pysznie zdobionych instrumentów muzycznych w sali 1 5 i posłuchać z taśmy wydawanych przez każdy z nich niezwykłych dźwięków.

Targowanie się

Turyści tak szybko przyzwyczajają się do niskiego kosztu życia w Tajlandii, że zaczynają targować się przy każdej nadarzającej się okazji, podobnie jak i Tajowie. Choć jest to oczekiwana procedura przy większości transakcji handlowych, zwłaszcza na targach i przy wynajmowaniu tuk-tuków i taksówek, targowanie się jest delikatną sztuką, wymagającą poczucia humoru, taktu i cierpliwości. Jeśli proponowana przez kupującego cena jest zdecydowanie zbyt niska, gwałtowny sprzeciw sprzedawcy powinien być znakiem do jej podniesienia. Nigdy nie należy też zapominać, że nie warto przesadnie skąpić – te parę utargowanych bahtów jemu przyda się o wiele bardziej.

Kajakarstwo

Kajakarstwo jest stosunkowo nową ofertą aktywnego wypoczynku w Tajlandii i skoncentrowane jest przy wybrzeżu Morza Andamańskiego, którego wapienne wychodnie, morskie jaskinie, hongi (ukryte laguny), bagna namorzynowe i malownicza linia brzegowa stwarzają doskonale i niezwykle warunki do wiosłowania.

Kajaki nie mają ryczącego silnika, który płoszyłby przyrodę, często można zaobserwować o wiele więcej stworzeń, niż w przypadku podróży bardziej konwencjonalną łodzią motorową.

Najdłużej działającym organizatorem wypraw kajakarskich w Tajlandii jest SeaCanoe i to właśnie dzięki tej pionierskiej firmie kajakarstwo rozwinęło się w tym kraju. Organizują dzienne wycieczki z Phuket, Phang Nga i Ao Nang, które kosztują od 1500-2000 THB od osoby i zawsze zyskują dobre oceny. Oferują też dłuższe wyprawy, od trzech do sześciu dni. Można też wybrać się na spływy kajakowe po rzece i spływy pontonowe przełomami na kilku rzekach w północnej i zachodniej Tajlandii, a zwłaszcza na rzece Kwai w pobliżu Kanczanaburi, na rzece Umpang w pobliżu Umpang i na rzece Pai w pobliżu Pai. Na niektórych odcinkach tych rzek nurt jest całkiem wartki, zwłaszcza w okresie pory deszczowej trwającej od lipca do listopada, istnieje jednak szeroki wybór propozycji dla nowicjuszy.

Wild Planet w Bangkoku (tel..02/2598717 fax 2582249) organizuje stałe weekendy kajakarskie i wycieczki ze spływem przełomami rzek do Kanchanaburi i Umpang (od 5000 THB do 10 000 THB ze wszystkimi świadczeniami). W Pai działa Thai Adventure Rafting, która oferuje dwudniowe spływy za 1800 THB od osoby, w Chiang Mai można skontaktować się z Mae Sot Conservation Tour (tel. 053/814505), firmą organizującą wycieczki ze spływem w przełomie Ob Luang (600 THB za dzień). Można też wypożyczyć kajak za około 350 THB w którymś z domów gościnnych w Kanchanaburi.

Tajlandia

Tajlandia położona jest w Południowo – Wschodniej Azji na Półwyspie Indochińskim i Malajskim. Graniczy z takimi państwami jak: Myanmar, Kambodża, Laos i Malezja. Powierzchnię Tajlandii na północy i południowym zachodzie pokrywają góry, które otaczają Nizinę Meamu. Na wschodzie znajduje się równina Korat, której średnia wysokość wynosi 300 m i jest oddzielona od doliny Menam niewielkimi pasmami górskimi.

Historia Tajlandii

Burzliwa historia Tajlandii,ustabilizowała się pod koniec XX wieku
Ludność tajska zaczęła zasiedlać te tereny około X w.n.e. Czas ten był czasem wojen domowych, gdyż owe ziemie należały do żyjących tam Khmerówi.
Czas asymilacji nie trwał długo. Tajowie przejęli większość zwyczajów kultury khmerowskiej. Oraz religię buddyjską.
Pierwszą stolicą państwa była Ajutthaje leżąca w dolinie Menamu.
Do XVII w. w kraju panował spokój i umiarkowany dobrobyt. W XVII w pojawiły się konflikty z Birmą. Powstała też nowa dynastia, założona przez generała Czarki. W XX w. był to jeden z niewielu obszarów nieskolonizowanych przez Brytyjczyków czy Francuzów. Mimo to silne wpływy tych krajów hamowały rozwój tych niezależnych, orientalnych obszarów.
W XIX. Państwo stało się oficjalnie niepodległe. W zamian za to Tajlandia straciła kontrolę nad Kambodżą i Laosem. Początek XXw. Na całym świecie objawiał się triumfem absolutystycznych tendencji. Okres dyktatury nigdy nie prowadził do społecznego ładu. W 1939 r. premier Pibul Songgram zmienił nazwę kraju z Syjamu na Tajlandia. Ludzie buntowali się domagając się swych praw. Kulminacją tych niepokojów był zamach stanu. Skutkiem jego było ustanowienie monarchii konstytucyjnej. Niestety niebawem władze objęło wojsko, a co za tym idzie sprzymierzeńcy Japonii. Podpisano więc pakt o nieagresji..
Z czasem jednak Tajlandia stanęła w wojnie po stronie U.S.A, wysyłając swe oddziały do Hiroszimy.W latach osiemdziesiątych została uchwalona konstytucją ,na mocy której Tajlandia przyjęła ustrój demokracji parlamentarnej.).
W grudniu 1991 r. Zgromadzenie Narodowe uchwaliło obowiązującą aktualnie konstytucję. Dzięki liberalnej polityce gospodarczej kolejnych gabinetów Tajlandia przeżywała okres dynamicznego wzrostu gospodarczego. W latach 80-tych i 90-tych XX w. Tajlandia stała się jednym z azjatyckich “tygrysów” ekonomicznych. Jednakże przewroty wojskowe zahamowały proces demokratyzacji.
W listopadzie 1996 r odbyły się wybory nazywane najbardziej nieuczciwymi w całej historii kraju (kupowanie głosów) i wygrał je generał Chavalit Yongchaiyudh,za jego kadencji kraj podupadł gospodarczo i finansowo.
Barwy współczesnej flagi Tajlandii symbolizują trzy siły: buddyzm (biała), monarchię (niebieska) i naród (czerwona).

Bangkok

Bangkok (tajski: Krung Thep กรุงเทพฯ ^* lub Krung Thep Mahanakhon กรุงเทพมหานคร ^*) – stolica i największe miasto Tajlandii, położone w południowej części kraju nad rzeką Menam (ok. 40 km od jej ujścia do Zatoki Tajlandzkiej). Zajmuje obszar 1531 km². Jest 22 miastem co do liczby ludności na świecie.

Bangkok jest jednym z najszybciej rosnących i najbardziej dynamicznie rozwijających się pod względem ekonomicznym miast w południowo-wschodniej Azji. Od zakończenia II wojny światowej liczba jego mieszkańców wzrosła dziesięciokrotnie. Obecnie zespół miejski zamieszkuje ok. 10 mln mieszkańców.

Według Światowej Organizacji Meteorologicznej Bangkok jest najgorętszym miastem świata. Jest on również jednym z najbardziej popularnych miast odwiedzanym przez turystów.

Pełna nazwa Bangkoku w języku tajskim brzmi: กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยามหาดิลก ภพนพรัตน์ ราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์ มหาสถาน อมรพิมาน อวตารสถิต สักกะทัตติยะ วิษณุกรรมประสิทธิ์, czyli Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit  co w prostym tłumaczeniu oznacza:

Miasto aniołów, wielkie miasto, wieczny klejnot, niezdobywalne miasto boga Indry, wspaniała stolica świata wspomaganego przez dziewięć pięknych skarbów, miasto szczęśliwe, obfitujące w ogromny Pałac Królewski, który przypomina niebiańskie miejsce gdzie rządzi zreinkarnowany bóg, to miasto dane przez Indrę, zbudowane przez Wisznu.

Do 1764 niewielka wioska zwana Bang Makok (Wieś Drzewek Oliwnych). Po zniszczeniu przez wojska birmańskie w tymże roku dawnej stolicy Syjamu (obecnej Tajlandii), Ajutthaji, zbudowano tu obóz warowny. Podczas swojej koronacji w 1782 r. Rama I nadał swej stolicy nazwę składającą się z 43 sylab. Przez następne lata dodano do tej nazwy jeszcze 21 sylab. Nazwa ta obecnie znajduje się w Księdze Rekordów Guinnessa jako najdłuższa nazwa geograficzna na świecie.